آسمان فضل و تمكين آمدى * اى جمال الحقّ و الدّين آمدى بارى ، روح القدس در آغاز شاعرى « هاشمى » تخلّص مىكرد . پس از ديدار با سيّد جمال الدّين اسدآبادى به پيشنهاد او ، تخلّص « روح القدس » را برايش برگزيد و او نيز ازآن‌پس اشعار خود را با همين تخلّص مىسرود و شهرتش نيز به روح القدس از همين زمان آغاز گشت . روح القدس علاوه بر دوستى دوران كودكى ، با سيّد جمال الدّين قرابت سببى نيز داشت و در حقيقت ، دايىزاده و عمّه‌زادهء يكديگر بودند و هنگامى كه سيّد روزنامهء عروة الوثقى را در مصر منتشر مىساخت ، براى روح القدس نيز آن را مىفرستاد و مكاتباتى ميانشان برقرار بود و در كتاب اسناد منتشر نشده كه به اهتمام دكتر مهدوى و ايرج افشار طبع و نشر گرديد ، از آنها نقل شده است . روح القدس شاعرى توانا و عارفى وارسته و روشن ضمير بود و سرانجام در سال 1306 شمسى برابر بيست و يكم ماه رجب سال 1346 در نود و چهارسالگى چشم از جهان فروبست و در مدخل امامزاده احمد ، در كوى سيّدان اسدآباد ، به خاك سپرده شد . ديوان اشعارش در اسفندماه سال 1355 به اهتمام ابو الحسن جمالى اسدآبادى توسّط كتابخانهء سنايى طبع و نشر گرديد . مىپسندد مرا غرق دريا خدا مىپسندد * چه گويم ، عبث ، ناخدا مىپسندد خضر خورد آب بقا را چه حاصل * كه اسكندر آب بقا مىپسندد غيور است محبوب و از فرط غيرت * سرِ عاشق از تن جدا مىپسندد چه مشكل‌پسند است طبع محبّت * كه هر درد را بىدوا مىپسندد گهى دوست از شدّت مهربانى * ز خون دست و پا را حنا مىپسندد نگويم كجا ، ليك اين عشق خونى * گهى ذبح را از قفا مىپسندد طبيبا ! برو ، بيش از اينم مرنجان * مگر دردِ عاشق دوا مىپسندد